• Facebooktwitter

    Blog Rosa de Boer: Een sprong in het diepe

    Een oerwoud. Zo zag de tuin eruit van het ‘pittoreske’ woonarkje. De makelaar liet ons voorgaan en ik wist niet waar ik kijken moest. In de kleine steiger ontbrak hier en daar een plank en het schuurtje hoorde eigenlijk in een verlaten spookstad thuis. Ik was nog nooit eerder in een woonboot geweest en was dan ook verbaasd dat mijn vriend Niels mij een week eerder opbelde met de vraag of ik een woonark wilde bezichtigen. De ark in kwestie noem ik nu, bijna 4 jaar later, mijn thuis. De vorige bewoners hadden destijds al heel wat opgeknapt, een nieuwe keuken, een nieuwe cv en stuc op de muren, maar meer dan dat was er niet aan gedaan. Er moest nog een hoop gebeuren en mijn eerste les als aankomend woonbootbewoonster was dan ook; met twee linkerhanden moet je zeker geen woonark kopen. Gelukkig heeft Niels ‘twee rechterhanden’ en aangezien hij ook nog eens kapitein is van beroep, hebben we de sprong in het diepe gewaagd en zijn we direct aan de slag gegaan. De boot lag behoorlijk scheef en te diep, lag niet goed afgemeerd en de badkamer … die was klein. Heel klein. Als je op de wc zat, raakten je knieën de tegeltjes van de muur. Er zat wel in zitbad in, maar dat lekte. Time for action en dus trommelden we een stel sterke mannen bij elkaar, die als heuse mijnwerkers onder de vloer aan de slag gingen om bakken met grind uit de het ruim te halen. Binnen 1 dag lagen we een stuk minder diep en was ook de mini-badkamer verleden tijd.

    Woonboot3e idee Vierkant

    Over tijd gesproken, ik maak nog even een sprong achteruit. De tijd waarin we nog geen sloophamer hadden aangeraakt. Toen het koopcontract net getekend was, moesten we nog 3 maanden wachten voor we de sleutel kregen. Voor het eerst gingen wij beiden het huis uit en samenwonen. We waren zo enthousiast dat we gelijk onze hele inboedel bij elkaar zochten. Slim? Zeker niet. Zo eindigden we met een gigantisch bakbeest van een hoekbank, die eenmaal in ons ‘knusse’ woonkamertje veel te groot was. Ook smeerden we een trendy donkerpaarse kleur op de muur als accent en heeft Niels nooit de lades van zijn nachtkastje kunnen openen omdat het kastje alleen gedraaid tussen de muur en het bed bleek te passen. Niet echt de juiste strategie om je figuurlijke kont te kunnen keren in zo’n kleine ruimte. En dus, na een aantal jaar wonen, meerdere discussie over een nieuwe bank en een andere kleur verf verder, besloten we dat de ark wel wat uitbreiding kon gebruiken. Een opbouw zou er komen. Zodat we met een echte trap naar boven zouden kunnen en twee extra slaapkamers zouden hebben. Niels, handig als hij is, wist alle ideeën om te zetten in 3D-tekeningen op de computer. Het zag er allemaal prachtig uit. Geweldig zelfs! Al werd onze blijdschap al snel ruw verstoord door de regels van de gemeente, over de afmetingen en hoogtes van de arken in de stad. Uiteindelijk hebben wij met een advocaat, een jaar lang tegen alle stromen in gezwommen, voordat we groen licht kregen voor de verbouwing. Ik zal jullie de details van dat proces besparen, maar wat ik wel ga doen is het proces van deze verbouwing uitgebreid beschrijven. Elke maand kun je een stukje lezen over de reis naar de opbouw. Wil je weten hoe deze verbouwing verder gaat? Lees volgende maand dan zeker verder. Mocht je meer willen weten over mij? Neem dan even een kijkje op mijn eigen stukje internet, waarin ik de wereld volgens Roos beschrijf.
    www.volgensroos.nl
    www.missbeautypassion.nl

    Rosa de Boer is beauty & lifestyle blogger. Ook schrijft zij columns en verhalen over de wereld volgens Roos. Ze woont op een woonboot in Alkmaar.

     

    Facebooktwitter

     

    Geen reacties

    Nog geen reacties

    PLAATS EEN REACTIE