BLOG ROSA DE BOER: Hoe overleef ik een verbouwing?

Met een zucht plof ik op de bank. Het enige plekje in huis dat niet overhoop ligt. Mijn voeten rusten op een zeil, dat al een jaar lang mijn prachtige kleed en laminaat afdekt en helemaal onder de vlekken zit. Een gips spoor leidt tot de slaapkamerdeur, waarachter zich de oorzaak van dit alles bevindt; de verbouwing. En wel eentje op een woonboot. We gaan van één slaapkamer naar drie, door een trap te plaatsen en er een verdieping boven op te bouwen. En man-lief doet alles zelf. Dat kost minder geld, maar wel veel meer tijd. Ik ben trots op hem, maar ik begin deze situatie ook wel zat te raken. Want hoewel de verbouwing zich achter de slaapkamerdeur afspeelt, neemt het je hele huis over. Een berg gips van twee meter lang en 80 cm breed heeft bijvoorbeeld de plek ingenomen van de voormalige salontafel. De was hangt standaard voor de tv te drogen en mijn zorgvuldig geplaatste fotolijstjes worden bedolven onder losliggende lampen, verfrollers, bonnen van de bouwmarkt en tubes plamuur.  Om nog maar te zwijgen over onze tijdelijke ‘slaapkamer’ wat eigenlijk gewoon het rommel kamertje is waar net aan twee matrassen in passen. Alle kleding ligt door elkaar op de plankjes aan de muur en onze schoenen bivakkeren in een wasmand. Alle jasjes en blousjes hangen trouwens naast de stofzuiger en schone lakens vind je naast de wc-eend en een fles glorix. Dit veroorzaakt een soort blinde opruim-woede, die niet verdwijnt voordat ik een vierkante meter vrij heb gemaakt van troep. Hoppa, weer een zak richting de kringloop. Als dit nog veel langer duurt heb ik straks geen spullen meer over om de nieuwe kamers mee in te richten. Grapje natuurlijk. De vensterbanken liggen alweer vol met nieuwe decoratieve items die straks een plekje krijgen in de vers gelakte kasten van de opbouw. Je moet het esthetische aspect niet uit het oog verliezen toch? Gelukkig is deze verbouwing nog niet zo erg als die keer dat de badkamer eraan moest geloven. Toen zaten we drie weken zonder wc. Nou ja, er stond een Dixie in de tuin. Zo’n plastic hok bedoelt voor bouwvakkers, met chemische toilet spoeling en veel te dun toiletpapier. Echt een feestje als je in het donker met je zaklamp op weg gaat om eerst elk hoekje te inspecteren op losgeslagen spinnen en vervolgens in paniek van die koude wc bril af te springen omdat je de zaklamp in de pot hebt laten vallen. Wat een luxe poes ben ik ook. Ik heb echt wel geprobeerd mee te helpen, maar eerlijk is eerlijk, ik kan nog geen hamer op tillen. Laat staan dat ik begrijp hoe damp dichte folie geplaatst moet worden. Verven, dat kan ik wel. En laminaat uitkiezen. Maar of dat nou zoden aan de dijk zet? Ik begon dit verhaal met de bedoeling tips op te sommen die je zouden moeten helpen met het overleven van een verbouwing. Nu ik welgeteld 493 woorden heb vuilgemaakt aan het omschrijven van deze verlegenheidsituatie, ben ik erachter dat ik eigenlijk geen flauw idee heb. Al moet ik zeggen dat verwoorden van deze toestand wel oplucht. Misschien is dat wel hoe je een verbouwing overleeft.

IMG_0815

Rosa de Boer is docent en blogger. Ze woont op een woonboot in Alkmaar en schrijft columns en verhalen over de wereld volgens Roos. www.volgensroos.nl

 

Facebooktwitter

EMAIL VLOT.